Oude foto

Deze foto is genomen in ca.1898.

Op de wielerbaan van de firma Anker in Zierikzee.

Hierop staan mijn betovergrootouders, Samuel Ochtman en Adriana Johanna van Rossum,
met hun kinderen en kleinkinderen.

Mijn betovergrootvader, Samuel Ochtman, had een boekhandel in Zierikzee.

Toen de zaak 50 jaar bestond is deze foto gemaakt.

Gelukkig weet ik wie er allemaal op deze foto, van 50x30 cm, staan.

Van links naar rechts;

Adriana Johanna, 1895

Wilhelmina Maria Paulina van Ketel, 1873

Johan Hendrik Ochtman, 1864

Helena Jannetje Goemans 1855, mijn overgrootmoeder.

Cathalina Helena Ochtman, 1892

Jacob Ochtman, 1885

Samuel Ochtman,1884

Samuel Ochtman, 1824, mijn betovergrootvader.

Reinardus Willem Jacob Ochtman, 1852, mijn overgrootvader.

Adriana Johanna Ochtman, 1881, mijn oma.

Adriana Johanna van Rossum, 1825 mijn betovergrootmoeder.

Pieter Jacob Ochtman, 1882

Adriana Johanna Ochtman, 1883

Lodewijk Ochtman, 1855

Kaatje Jacoba Ochtman, 1895

Lena Jacoba Steur 1858

Deze stamboom is uitgezocht tot 1755, toen is Hendrik Johan Ochtman geboren in Duitsland.

Later is hij naar Dreischor gegaan en was daar kleermaker.

Over zijn ouders zijn geen gegevens bekend.

Het doosje van tante Nel

tante Nel 1905-1990

Met het uitpakken van mijn handwerk-spullen kwam ik een doosje tegen.

    Daarin zitten een aantal granny squares, gehaakt door mijn tante Nel.
Zij was altijd bezig met een handwerk.
Op de foto, genomen in haar geliefde vakantie-land Noorwegen,
borduurt zij een wandkleedje met Noorse motieven.
Maar haken deed zij ook met veel plezier,
dekentjes voor de hele familie.








Ook voor ons  heeft zij dekentjes gehaakt.
Het is nu weer helemaal in om dekentjes te haken.
Zij deed dat in de jaren '70.

In het doosje zit een granny-square van mijn dekentje.




Op mijn stoel ligt een kussentje, wat eigenlijk een tas is.
Ook dat heeft zij voor mij gemaakt.

Het dekentje en nog meer....

Mijn SAL 2014 is klaar.

Met veel plezier heb ik er aan gewerkt.

Nu heb ik niet echt iets onderhanden, dus maar aan sokken begonnen.

Want sokken breien vind ik erg leuk om te doen.

Ook toen niet veel mensen nog sokken breiden, had ik vaak een 

paar sokken op de pennen staan.

Ik heb nog wat sokkenwol liggen. Daar wil Bob graag een paar sokken van.

Deze gele vindt hij niks. Maar ik was ze eigenlijk voor mijzelf aan het breien.

En het borduren?

Ik ben nog niet met iets nieuws begonnen.

Laat ik dit maar eens afmaken.

Ook moet ik nog een gordijn naaien.

Dit ligt er ook al weer een paar weken.

Dat het niet zo'n haast heeft, komt omdat het voor de logeerkamer is.

Maar als er gasten komen is het toch wel zo prettig als daar een gordijn hangt.

De Amerikaanse klok

De dagen vliegen voorbij.

Iedere dag zijn we bezig in huis.

Langzaam maar zeker gaat alles weer zijn eigen plek krijgen.

Vorige week heeft Bob de Amerikaanse klok opgehangen.

Die hebben we in 2004 gekocht in Denemarken.

In het Plaatsje Møgeltønder.
Een prachtig plaatsje, huizen met rozen aan de gevels.



Het regende vreselijk toen wij er waren.
Maar we gingen voor de brocante- antiekzaak. klik
Waar het altijd heerlijk snuffelen is.
En daar stond de klok.

 

We waren er meteen weg van.
Hij past ook mooi in onze slaapkamer, omdat de meubels daar ook van mahonie zijn.

Wandborden

Wandborden van blik, die hangen in de bijkeuken

We zijn nog steeds druk met het inrichten van ons huis.

Dit weekend hebben we wandborden opgehangen in de hal.

Behalve het groene bord zijn deze allemaal door mijn overgrootvader gemaakt.

Hij was pottendraaier. Van hem heb ik allerlei aardenwerk.

Hier hebben we borden met spreuken opgehangen, naast de voordeur.

Dit bord hangt ook in de hal, boven de spiegel.

De strepen op de foto komen door de lamp

Maar we zijn nog niet klaar met de wandborden.
Er staan nog een flink aantal borden die ook opgehangen moeten worden.




Dit zijn ze niet allemaal, er zijn zeker nog zo'n aantal.
Maar we zullen ze vast niet allemaal ophangen. Het zijn er in de loop der jaren
gewoon erg veel geworden.We hangen de mooiste op en de rest gaat terug in een doos.

Maar mijn deken vordert ook gestaag. Ik ben nu aan week 37 bezig.

Klaar

Nee, niet het uitpakken.

Maar mijn borduurwerk.

Eigenlijk had ik het in december af willen hebben.

Maar door de verhuizing is dat niet gelukt.

Maar nu het huis verkocht is en wij er niet steeds naar toe moeten.

Komt er weer rust in ons leven.

En had ik weer tijd om te borduren.




Na vele maanden en een verhuizing is mijn borduurwerk klaar.

27 mei 2015

Maar ook het uitpakken gaat nog steeds door.
Vandaag toch weer vier dozen uitgepakt.
Maar er zijn er nog heel veel dozen die uitgepakt moeten worden.
Maar dat komt wel, we hebben daar geen haast mee.

Ik ben nog niet aan een nieuw borduurwerk  begonnen.
Wel ben ik weer gaan haken aan mijn dekentje "Grochet Along 2014"
Ook hier had ik geen tijd voor. Maar de laatste dagen heb ik er weer aan gewerkt.
Ik moet nog tien randen haken.

Leeg huis

Het huis waar we 38 jaar hebben gewoond is leeg.

Vrijdag komen de nieuwe bewoners.

Ik hoop dat ook zij er lang zullen wonen.

Want iedereen heeft er lang gewoond.

De eerste bewoner kwam er in 1923 wonen en is vertrokken na de watersnoodramp.

De tweede bewoner heeft er tot 1977 gewoond.

Wij waren de derde bewoners.

Het was een fijn huis.

Met een fijne tuin en op een prachtige plek.

Maar nu is het leeg en wacht op de volgende bewoners.

 

Een laatste blik uit het raam.

Nu gaan we het huis in Zeeland tot onze thuis maken.

We zijn erg blij dat we nu hier wonen. 

Het is een goede beslissing geweest.

Het huis was te groot geworden, 11 kamers.....

En nu wonen we in een huis met 5 kamers en een zeer grote overloop.
Waar we onze werkruimte maken.