woensdag 6 december 2017

De kinderstoel





Toen ik trouwde kreeg ik de kinderstoel mee.
Het is traditie  in de familie, 
dat de dochter, die het eerst trouwt,
de kinderstoel meeneemt.


\


Onze kleinkinderen zijn de zesde generatie die in de stoel zitten.
Zo ook Sofie, die het weekend bij ons was.






Onze oudste dochter in de stoel.
Het was sinterklaasfeest en naast haar zit de zus van mijn moeder.




Ook ik heb in de stoel gezeten.

Van de andere generaties zijn er geen foto's.
Maar mijn  moeder, grootmoeder, en overgrootmoeder 
 hebben allemaal in deze stoel gezeten.
En waarschijnlijk ook mijn betovergrootmoeder.
De stoel dateert uit de eerste helft van de 19e eeuw,
zo ca. 1830.




De bordjes op de stoel zijn de bordjes van Bob en mij.


Het bordje van Bob


Van dit bordje heb ik gegeten.


Alleen onze dochters willen de stoel niet. 
Maar zij hebben ook geen kinderen.
Onze zonen hebben wel kinderen.
Dus de kinderstoel staat nog steeds bij ons.
Maar als de kleinkinderen bij ons zijn, zitten zij er wel in.


donderdag 30 november 2017

Twee jaar geleden




Het is al weer twee jaar geleden dat we naar Schouwen-Duiveland zijn verhuisd.
We wonen nu in een heerlijk huis op de kerkring.
Wel heel iets anders dan wonen in de polder.
Maar toch, het is een goede beslissing geweest.





We kennen de omgeving goed.
Mijn familie kwam uit Zierikzee.
En de zomervakanties bracht ik altijd met mijn ouders in Burgh door.

Westenschouwen

Met mijn ouders en zusje op het strand.
Ik ben het meisje links.


Deze twee jaren waren niet gemakkelijk voor ons.
Ik lag veel in het ziekenhuis en ik had meerdere operaties.
Maar ik geniet weer volop van het leven ondanks mijn beperkingen.
De omgeving is hier ook zo prachtig.
De bossen, de kreken en zelfs een strandje. 
En natuurlijk het weidse landschap van de polders.











Het wonen op deze mooie kerkring bevalt ons prima.



woensdag 22 november 2017

De schildersezel




Dit keer staat er een portret van mij op de ezel.




Mijn ouders kregen dit portret toen ze twaalf en een half jaar getrouwd waren.
Het portret is geschilderd door Herman Sanders in 1956.


Ik weet nog dat ik moest poseren. 
En een meisje van negen jaar vindt dat niet leuk.
Gelukkig heb ik maar een keer moeten poseren.
Want stil zitten was voor mij toch wel moeilijk.





Dit is de eerste scherts.



Deze pop staat op de tekening.
Wat vond ik het jammer dat de pop niet op het schilderij stond.



Dit is de tweede schets,
Zelf vind ik dit portret het mooist.




Mijn ouders trouwden in januari 1944.

donderdag 16 november 2017

De fout is hersteld





Vandaag heb ik flink doorgewerkt en nu is de fout hersteld.
Ik kan weer verder met borduren.

Ik had er vandaag tijd voor, want de erwtensoep staat op.
Straks de gesneden groente erbij.



Ik heb toch een paar te kleine pannen genomen.
Straks maar grotere pannen te voorschijn halen.
Want zo kan de groente er niet bij.

We vieren geen Sinterklaas meer, 
maar wel komen onze kinderen, begin december, erwtensoep eten.

Dit is een traditie in onze familie, op 5 december erwtensoep.
Dit eet ik al sinds 1950.
Mijn ouders verhuisden toen op 5 december.
En erwtensoep was een goede en voedzame maaltijd.
Die ook nog eens tevoren klaargemaakt kon worden.

woensdag 15 november 2017

Trieste en ook leuke dingen


Er is de afgelopen week veel gebeurd.
Eerst maar het leuke nieuws:


Maandag hadden we een leuke middag in Zierikzee.
Wel bijzonder om je gouden bruiloft samen met 114 andere echtparen te vieren.
We waren allemaal in 1966 en 1967 getrouwd.
De gemeente organiseerde dit feestje.



Helaas kregen we bericht dat Lotje, het hondje van onze oudste zoon was overleden.
Ze werd maar 8 jaar.
Het was een allerliefst hondje, een schatje.

Ook kregen we gisteren bericht dat dat een kennis van ons is overleden.
Zij mocht maar 64 jaar worden.



Tijdens onze vakantie heb ik heerlijk kunnen borduren.
Ook al kreeg ik veel last van mijn reuma.

Maar dit weekend zag ik dat er een fout in zat.


De onderrand was 1 steek te laag.
Wat heb ik gezocht naar wat er toch fout was.
Mijn eerste gedachte was; ik pas het wel aan.
Maar dan blijf ik mij altijd ergeren.
Dus ik haal de hele rand gewoon uit.



Hier zat de fout.
De volgende vier kruisjes zaten een steek te laag.


De helft is nu uitgehaald, gauw de andere steken.
Dan kan ik weer verder met borduren.

Ook ben ik weer gaan haken, mutsen.




Door de reuma kon ik heel slecht mijn armen gebruiken. 
Zelfs eten werd een probleem.
Ook kon ik onze kleindochter niet meer optillen.
Maar ik heb vorige week een hogere dosis medicijnen gekregen.
Zo lukt haken weer en hopelijk kan ik ook weer breien.


Ik wil graag weer wat voor Sofie breien.

Het afgelopen weekend zijn we nog naar Sofie en haar ouders geweest.
Ze waren twee weken geleden verhuisd.
Het is 175 km van ons vandaan.
We verblijven dan op de camping Scheyvenhof klik .
Deze camping is het hele jaar open.
Dan hoeven we niet op een dag heen en weer te rijden.
En met verwarmd sanitair is het aangenaam verblijven.








dinsdag 7 november 2017

Herfst



Uitzicht vanuit ons huis.


Het is herfst, maar als ik naar buiten kijk zie ik er nog niet veel van.
Veel bomen zijn nog groen.
Ook in de tuin staat nog veel in bloei.






Zelfs de sering bloeit weer






Maar de vijg begint wel zijn blad te verliezen.

De leibomen rond de kerk worden weer gesnoeid.





Met de gesnoeide bomen voor ons huis schijnt de zon weer heerlijk naar binnen.
In de zomer zijn de leibomen een heerlijk "zonnescherm".