Verrassing

Van de week werd er 's avonds aangebeld

Er stond een mevrouw met een bos bloemen voor de deur.

Die waren echt voor ons zei ze.

Want zo vertelde zij; we hadden die bloemen gewonnen.

Omdat wij deze week het schoonste stoepje hadden.

Tien weken lang geeft de dorpsraad een bos bloemen aan iemand met het schoonste stoepje.

En nu waren wij de gelukkigen.

Dank je wel!

Dit is ons stoepje.

Hier zitten we vaak op ons bankje. 

Drinken er een kopje thee, lezen een boek. 

En ik zit er graag te handwerken.

Maar ook op ons terras is het heerlijk zitten.

Van de week hebben we er weer veel gezeten.

Heerlijk 's avonds buiten eten.

Oma's klok

Onze zwager gaat verhuizen. 

Net zoals wij gaat ook hij kleiner wonen.

Ook hij moet van veel zaken afscheid nemen.

Gisteren heeft hij een aantal spullen aan ons gegeven.

Allemaal dingen uit mijn ouderlijk huis.
Zo ook dit klokje, een schippertje.
Het hing in het huis van mijn grootouders.
Omdat mijn oma reuma had, mocht ik de gewichten poetsen.
Ik vind koper poetsen nog steeds leuk, een rustgevend karweitje.
En dat heb ik vanmiddag ook weer gedaan, na zo'n 55jaar.
Na het overlijden van mijn oma is het klokje naar mijn ouders gegaan.
Daarna heeft het klokje weer bij mijn zus gehangen.
En nu hangt hij bij ons in de keuken.






Ik kreeg nog meer spullen, zo ook dit schilderij.
Het interieur bij mijn grootouders.
Ook dit is zo leuk, er staat spullen op die nu bij ons zijn.





Deze bouloir, maar ook het stoeltje is bij ons.
Het is ruim 100 jaar en nog steeds in een goede conditie. Bob zit er graag op
De lamp op de tafel heeft nu een andere kap, een modernere.
Het beeld van Venus is bij onze dochter.
Maar het portretje hang bij ons.
Het is mijn oma.
Het zit nog steeds in de originele lijst



Er staan nog meer dingen op zoals de twee kasten.
De tafel is niet zichtbaar door het kleed. Maar ik denk dat het de tafel is, die wij hebben.
Ik houd nu eenmaal van spullen met een verhaal.
Dus ik ben erg blij gemaakt met een aantal schilderijen, boeken en aardewerk.


P.S. Ik kan gelukkig weer bij mijn foto's

De tijd vliegt, al weer en week voorbij.

Mijn computer is nog niet gemaakt. Dus geen foto's, helaas.

Ik hoop hem weer gauw terug te krijgen. Ik kan wel bloggen op de ipad. Dus dan maar zo.

Dinsdag weer eens voor onderzoek naar het ziekenhuis geweest, 24-uurs hartonderzoek.

Maar ik heb weer eens vreselijke last van de pleisters, ik kan echt niet tegen pleisters.

 Maar ik heb wel fijn kunnen borduren. Ook het volgende paar kleine sokjes zijn klaar

Dat is zo leuk om 's avonds te doen, want breien en tv kijken gaat goed samen. Nu maar bedenken wat ik op de pennen ga zetten. Een trui misschien? Want ik kreeg het boek "Truien bij de vleet" en dan zie ik al die mooie truien. Maar eens kijken of ik ergens nog breigaren heb liggen voor een trui.

Mijn breigaren zit nog in dozen. Het wordt tijd om dat eens uit te pakken. 

Het gaat beter met mij

Zes weken ben ik nu thuis en het gaat beter met mij. Maar ik ben nog lang niet de oude. Dat kan wel een half jaar of langer duren.

Maar ik heb weer zin in bloggen. Wel doe ik het op mijn Ipad, want de grote computer loopt vast als ik het fotoprogramma opstart. Moet ik maar eens rustig naar gaan kijken of ik de zaak weer aan de praat krijg.

Gelukkig heb ik weer energie om te lezen en handwerken.

De sokken waar ik in maart aan begonnen ben zijn nu pas klaar. Van het restje heb ik kleine sokjes gebreid. Ik ben zelf al weer aan een volgend paar kleine sokjes begonnen, ook van een restje.

Ook mijn borduurwerk schiet lekker op. 

Nog steeds ziek

Voor de zesde keer lig ik in het ziekenhuis.

Maar ik ben geopereerd. Een stuk van mijn dikke darm is verwijderd. 

Wel heb ik nu een tijdelijk stoma. Dat zal over 3 a 4 maanden verwijderd worden.

 Ik hoop maar dat dan alle narigheid voorbij is.

Veel handwerken heb ik de laatste maanden niet gedaan.

De sokken voor Bob zijn ook nog niet klaar. Bij de eerste sok ben ik met de voet bezig.

Ook borduren wilde niet erg lukken. Ook lezen ging moeizaam. Anders lees ik het ene boek 

na het andere. Ik heb dus nog wel wat in te halen. Ze liggen op stapeltjes klaar

Hopelijk mag ik volgende week naar huis, om daar verder te herstellen.

Weer lekker in onze tuin zitten met een handwerkje. Daar verheug ik me nu op.

Thuis

Ik ben nu 14 dagen thuis. De derde anticabioticakuur sloeg gelukkig aan.

Ik moet nu aansterken. Want conditie heb ik niet meer. Ik rust nog veel. 

Het is fijn om weer thuis te zijn na al die weken. Als ik energie heb lees ik weer of pak mijn

borduurwerk .

Maar alles vermoeid mij. Maar ik merk wel dat ik iedere dag sterker word.

Bob is weer heerlijk in de tuin bezig. Overal staat onkruid. Want de tuin is de laatste jaren erg verwaarloosd.

Ziekenhuis

Ik ben nu voor de derde keer in het ziekenhuis.

En ben te ziek om maar iets te doen.

Door de lupus reageer ik slecht op de antibiotica.

De artsen doen er alles aan om mij zonder operatie beter te maken.

Want dat betekent een stoma.

Groetjes Will.